Home

Nou de laatste week zit er op. Marloes zit op dit moment in het vliegtuig op weg naar Durban. De afgelopen dagen stonden voornamelijk in het teken van afscheid nemen.

Dinsdagavond hebben we een braai voor het personeel georganiseerd. Samen met drie zusters hebben we boodschappen gedaan in de buurt. 's Avonds ruim 3 uur achter de braai gestaan om ongeveer 60 stukken kip en boerewors (braadworst) klaar te maken. Zoals jullie op de foto's zien liep dat allemaal op rolletjes ;)

Donderdagavond hadden we een dansavond voor de patienten. In het begin was het een beetje rustig maar na de juiste muziek gevonden te hebben gingen ze helemaal los. Vrijwel alle patienten waren beneden (die daartoe in staat zijn) en hebben uiteindelijk gedanst. Een hele leuke afsluiting, die misschien wel maandelijks herhaald kan worden.

Leuk om te zien wie er allemaal meeleest op mijn weblog!

Nog een paar daagjes te gaan hier in het Dream Centre en dan zit mijn vrijwilligersavontuur er al weer op. De tijd is echt om gevlogen maar gelukkig heb ik nog een leuk vooruitzicht…namelijk nog ruim 3,5 week rondreizen met Marloes door Zuid-Afrika! We hebben een auto gehuurd voor de hele periode en het plan is om via Durban af te reizen naar het noorden waarna we via de Wild Coast, Lesotho en de garden route afzakken naar kaapstad. Ik wil in ieder geval nog langs Port Elizabeth om het Liebenhaus aan Marloes te laten zien.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets van mij heb laten horen maar het gaat hier nog steeds allemaal goed. Eigenlijk is vier weken voor zo’n heftig project te kort. Net als je een beetje gewend bent aan de hele situatie moet je alweer vertrekken. Ik blijf het wel nog steeds raar vinden om in een ziekenhuis te leven…

Waar ik nu ben beland is wel even iets anders dan wat ik tot nu toe heb gezien. Ook het werken met volwassenen die ernstig ziek zijn is veel heftiger dan met de kids uit het Liebenhaus (en die waren al niet makkelijk…!).
Ik zit hier dag en nacht in het Dream Center, een ziekenhuis waar ongeveer 100 patiënten liggen. Ze zijn allemaal in een vergevorderd stadium van Aids en zijn er vaak erg slecht aan toe. Gelukkig gaat volgens de statistieken ongeveer 70% na een aantal maanden weer naar huis omdat ze voldoende zijn aangesterkt.

De eerste paar dagen ben ik behoorlijk geschrokken van de gevolgen van Aids. Je ziet dat het niet alleen enorme lichamelijke gevolgen heeft maar ook psychologisch heeft het een enorme impact. Veel patiënten weten niet eens waarom ze eigenlijk ziek zijn geworden.

Zo het heeft even geduurd sinds mijn laatste bericht maar op dit moment zit ik in het Dream Center (Ziekenhuis voor patiënten met HIV/aids) in Durban waar ik een maand zal gaan werken. Omdat ik hier pas net een dag ben zal ik mijn ervaringen van hier bewaren voor het volgende bericht.

Het laatste weekje in het Liebenhaus was erg leuk. Alle onze projectjes afgerond en een aantal leuke afscheidsfeestjes. Allereerst hadden we al het personeel uitgenodigd voor een ontbijt in een café vlak bij ons huisje. Erg gezellig.
Daarnaast hadden we nog een aantal social workers en de kokkin uitgenodigd om bij ons thuis te komen koken. Dit was echt een bizarre ervaring. We kregen een boodschappenlijstje mee en er werden allerlei kruiden en heel veel knoflook ingeslagen. Tijdens het koken wist ik niet wat ik zag. Alles ging gewoon met de hand. Op een gegeven moment zag ik hele handen verdwijnen in onze botervloot haha.

Nog maar één week te gaan en dan zit mijn eerste project er al weer op!

Vanaf deze week zijn de jongens van Liebenhaus weer naar school. Dit is erg prettig omdat ze dan wat meer structuur hebben, en zich minder vervelen overdag. ’s Ochtends hebben wij dan wat extra tijd om te klussen, op te ruimen etc.

Iedere middag na school moeten alle kinderen een uur huiswerk maken. Om ze hierbij te begeleiden hebben wij de kinderen ingedeeld naar niveau en onderverdeeld in kleine groepjes. Omdat ze geen schoolboeken mee naar huis mogen nemen, en ze geen huiswerk hebben (tenminste dat zeggen ze) moest ik zelf wat dingetjes verzinnen. Ik heb ze in ieder geval geleerd waar Zuid-Afrika op de kaart ligt (en Holland uiteraard ook). Het lezen, schrijven en rekenen was echter wel schrikbarend. Deze jongens, van 10 t/m 12 jaar oud hadden al erg veel moeite met sommetjes onder de 10. Ook de letters van het alfabet zijn nog moeilijk te onderscheiden (laat staan lezen).

Alweer een week verder, de tijd vliegt hier om!

Leuk al die reacties en sms’jes!

Ik ben hier nu pas een week en voor mijn gevoel ben ik al een maand weg uit Nederland, zoveel heb ik al meegemaakt. Vorige week donderdag heb ik samen met André, en een child care worker alle jongens van hun vakantie opgehaald. Een aantal sliep bij hun ouders, de rest bij familie of bij foster families. Het ophalen was echt heel erg indrukwekkend omdat je dan ziet waar de jongens vandaan komen, en in welke omgeving ze leven.
We gingen met een groot wit busje dwars door de town-ships heen. Ongelooflijk wat je dan allemaal te zien krijgt. Zover als je kunt kijken zie je alleen maar krotten. Sommige zijn van houten planken in elkaar getimmerd en de betere zijn van steen. Iedereen is op straat en waar al die kinderen vandaag komen is mij nog steeds niet duidelijk. Wat wel snel duidelijk werd is dat je daar beter niet alleen kunt rijden….

Na een lange reis van bijna 24 uur eindelijk aankomen in Port-Elizabeth. Gelukkig kwam ik op London Heathrow drie mede vrijwilligers tegen (van andere projecten), waarmee ik mijn reis samen voort kon zetten. We hadden de stoelnummers allemaal omgeboekt zodat we in ieder geval naast elkaar konden zitten. Gelukkig was het vliegtuig van de nachtvlucht naar Johannesburg voor de helft gevuld waardoor ik languit kon slapen op een rij stoelen.
Eenmaal aangekomen in Johannesburg moesten we rennen naar de volgende vlucht..welke we nog maar net hadden gehaald. Alleen onze bagage die we opnieuw moesten inchecken in Johannesburg had iets minder haast want die bleek later bij aankomst niet mee te zijn gevlogen.

Omdat onze begeleider hier toch de hele dag op het vliegveld mensen moest ophalen hebben we besloten om naar ons huisje te gaan, waarna de bagage een paar uur later ook arriveerde.

....en dan zit ik in het vliegtuig richting Zuid-Afrika. Ik vlieg op 30 maart via Londen naar Johannesburg, waarna ik met een binnenlandse vlucht doorvlieg naar eindbestemming Port Elizabeth. In totaal blijf ik 3 maanden weg waarvan ik de eerste 2 maanden vrijwilligerswerk ga doen.

Het begint nu allemaal best dichtbij te komen, alle prikken zijn gehaald, vluchten zijn geboekt, reisverzekering is afgesloten en mijn kamer in Utrecht heb ik onderverhuurd aan mijn zusje. Kortom alleen mijn tas nog inpakken en ik kan gaan!

Mijn planning is als volgt:
- van 31 maart t/m 26 april ga ik werken voor Liebenhaus, een kindertehuis voor 20 jongens in de leeftijd van 3 tot 16 jaar oud. Het tehuis ligt in de wijk Galvendale, een arme wijk in Port Elizabeth waarvan veel kinderen het slachtoffer zijn geworden.
- vervolgens vlieg ik door naar Durban.